امروز صبح ساعت هفت و نیم بیدار شدم، نشستم منتظر تا بلکه مثل یک ماه پیش بیای دنبالم.
ولی، ....
+ نوشته شده در سه شنبه هفدهم بهمن ۱۳۸۵ ساعت 12:9 توسط سپهر
|
انگار تمام آسمان به این پنجره آمده که سقف کوچکمان چنین پر ستاره است فردای سبز آرزویی محال نیست وقتی شانه های اعتماد پناه مرغان مهاجر است که از فراز غروب های دور و دراز اینک به جستجوی آسمانی روشن آمده اند.... از امشب تا خورشید راهی نیست نگاهمان کنید!