من با تو - با طبيب و دوا حرف مي زنم

با دست هاي سبز دعا حرف مي زنم

 

با شيشه هاي پنجره، با كوچه با حياط

با خاطرات مانده به جا حرف مي زنم

 

مي پرسم ازكبوترو مي پرسم ازكلاغ

با اين پرندگان هوا حرف مي زنم

 

شايد بگيرم ازتو سراغي، نشانه اي

با كاروان باد صبا حرف مي زنم

 

با هركه مي نشينم و هرجا كه مي روم

يا فكرمي كنم به تو يا حرف مي زنم

 

ديوانه ام صريح بگويم كه مدتي است

دربين خواب هم به خدا حرف مي زنم

 

با آب ها و آينه ها با درخت و باغ

باهركه مي شناخت تو را حرف مي زنم

 

مي ايستم مقابل سروي ميان باغ

با قامتي شبيه شما حرف مي زنم

 

هم قبله ي نمازمني هم نيازمن

 با تو بدون قبله نما حرف مي زنم

 

هرچند از پياله ي چشمت هنوزهم-

- مستم ولي بدون ريا حرف مي زنم

 

چشمم اگر كه بازبيافتد به چشم تو

اين باربا شراب شفا حرف مي زنم

 

وقتي كه نيستي به خدا درميان شهر

انگاربا مجسمه ها حرف مي زنم

                                                              محمد سلماني(غزل زمان)