مهتاب آسمونم

یه ترانه هست که خیلی دوسش دارمو خیلی گوشش می کنم. مرجان خونده این ترانه زیبا رو. کلی غم میریزه تو دلم و کلی اشک تو چشام. اولین چیزی که به ذهنم میاره خداحافظیمون تو تبریزه و بعدش کلی غم دوری. متنشو اینجا مینویسم، امیدوارم ترانه رو داشته باشی و گوش بدی.

رفتي و بي تو دلم پر درده

پاييز قلبم ساكت وسرده

دل كه ميگفتم محرم بامن  

كاشكي ميديدي بي تو چه كرده

اي كه به شبهام صبح سفيدي بي تو كويري بي شامم من

اي كه به رنجام رنگ اميدي بي تو اسيري در دامم من

با تو به هر غم سنگ صبورم

بي تو شكسته تاج غرورم

با تو يه چشمه چشمه اي روشن

بي تو يه جادم كه سوت و كورم

اي كه به شبهام صبح سفيدي بي تو كويري بي شامم من

اي كه به رنجام رنگ اميدي بي تو اسيري در دامم من