امروز صبح درست ۶ ماه بود که همدیگه رو ندیده بودیم. فراقی که ۴ ماه بیشتر قرار نبود طول بکشه ولی شد ۶ ماه. چقدر سخت گذشت اون ۴ ماه و چه سخت تر گذشت این ۲ ماه. و الان شادیم و آرام.
و البته مثل همیشه یک کاش  هم باید اضافه کنیم که،

کاش این بودن همیشگی بشود. کاش هیچوقت لحظه ی تلخ خداحافظی نمی رسید. کاش....

کاش آرزو ها، رویا ها و خواستهایمان زودتر رنگ واقعیت بگیرد و این شادی و لذت دائمی شود.

با تمام این دلتنگی ها، الان که نگاهم می کنی، سرشارم از عشق و لذت.

دوستت دارم.

دوستت دارم.