...من روز خويش را

 با آفتاب روي تو

 کز مشرق خيال دميدست

آغاز مي کنم

*

*

من با تو مي نويسم و مي خوانم

من با تو راه مي روم و حرف مي زنم

وز شوق اين محال:

-          که دستم به دست توست! –

من جاي راه رفتن

                        پرواز مي کنم !

*

*

آن لحظه ها که مات

                        در انزواي خويش

يا در ميان جمع

خاموش مي نشينم :

موسيقي نگاه تو را گوش مي کنم.

گاهي ميان مردم در ازدحام شهر

غيراز تو هر چه هست  فراموش مي کنم ...