آسمونم...
سپهرم
آسمونم
میفهمم تمام حس و حالتو عشقتو با تمام وجودم درک میکنم و می فهمم.
مهربون سپهرم
حال و روز منم همینه
بد تر از تو اگه نباشه بهتر نیست. نمی دونی شنیدن صدای گرم و مهربونت چه آتیشی به جونم میزنه . سر تا پا سر شار از انرژی میشم.
تنها چیزی که رنج این دوری رو واسم قابل تحمل میکنه امید به عشقمونه. به اینکه یه روز شکوفا بشه . به اینکه یه روز حسرت با تو بودن رو نداشته باشم . به اینکه یه روز تا ابد کنارم میمونی.
آسمون من
سپهر من
دلخوشیم فقط تویی
عشقت وجودت محبتت
توی لحظه لحظه هام جاریه.
فرقی نمیکنه کجا باشم
به قول سهراب:
هر کجا هستم باشم آسمان مال من است....
عاشقتم سپهرم
+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و هفتم دی ۱۳۸۵ ساعت 9:12 توسط مهتاب
|